Οι μέλισσες των Μαλίων

Το διάσημο ανά τον κόσμο χρυσό κόσμημα με τη Διπλή Μέλισσα, αρχαιολογικό εύρημα από τον Χρυσόλακο των Μαλίων, τον ταφικό περίβολο της νεκρόπολης των Μαλίων.

Κεντρικό κλιμακοστάσιο του ανακτόρου στα Μάλια
Κεντρικό κλιμακοστάσιο του ανακτόρου στα Μάλια

Το κόσμημα είναι έργο Μινωικής χρυσοτεχνίας του 1800 – 1700 π.Χ.. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν όλες οι προηγμένες τεχνολογίες της εποχής: έκκρουστη τεχνική και εγχάραξη για τη διαμόρφωση των σωμάτων,  λεπτότατη κοκκιδωτή στην κηρήθρα και στις λεπτομέρειες του σώματος, συρματερή στο κλουβί της κορηφής.

(Βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου).

Η «Διπλή Μέλισσα» είναι ένα από τα διάσημα σε όλο τον κόσμο Μινωϊκά κοσμήματα, που προέρχονται από αυτό τον ταφικό χώρο. Ένα τολμηρό στη σύλληψή του κόσμημα, που παριστάνει δυο μέλισσες την στιγμή που πετούν αντικριστά και συγκρατούν ανάμεσα στα πόδια τους έναν δίσκο (πιθανότατα κηρήθρα όμοια με αυτές που συνήθιζαν να αφιερώνουν στις τράπεζες προσφορών για τη θεότητα). Επάνω από τα κεφάλια τους μια θήκη από χρυσά σύρματα περικλείει μια μικρή σφαίρα, ίσως σταγόνα μελιού. Στα φτερά και το κεντρί κρέμονται μικροί δίσκοι με κοκκιδωτή διακόσμηση. Η τέλεια απόδοση των μελισσών είναι απόλυτα φυσιοκρατική, ενώ το κόσμημα στο σύνολό του φαίνεται να έχει ένα συμβολισμό, που έχει τον πυρήνα του στη ζωή των μελισσών.

Το κόσμημα κρύβει ένα µυστικό. Αν αντιστρέψει κάποιος το κόσµηµα των 3 εκατ. θα διαπιστώσει πως απεικονίζει µία µέλισσα που έχει πρόσωπο και χαρακτηριστική κόµµωση της εποχής που µοιάζει µε περούκα (δαιδαλική οροφωτή φενάκη). «Πρόκειται για µοναδική απεικόνιση της µέλισσας ως θεάς, η οποία γονιµοποιεί τους ρόδακες που βρίσκονται στο πλάι», εξηγεί ο Νίκος Σταµπολίδης.

Η Κρητική μέλισσα στην Μυθολογία

Η Κρητική μέλισσα είναι αυτή που  έμελλε ακόμα και σε Θεούς να προσφέρει, όχι μόνο τροφή, αλλά και προστασία. Η Μέλισσα είναι μία σημαντική μορφή της μυθολογίας που σχετίζεται με την ανατροφή του Δία. Συχνότερα αναφέρεται σαν νύμφη, που ήταν κόρη του βασιλιά της Κρήτης Μελισσέα και δίδαξε στους ανθρώπους τη μελισσοκομία. Η Μέλισσα έδινε το μέλι της στο θείο βρέφος και παράλληλα φρόντιζε να παίξει μαζί του και να του παρέχει ότι χρειαζόταν σαν παιδί. Παραλλαγές του μύθου που μιλάνε για δύο τουλάχιστον Μέλισσες, όπως ο μύθος του Απολλόδωρου που αναφέρει ότι ο Δίας ανατράφηκε από τις δύο κόρες του βασιλιά της Κρήτης Μελισσέα, τις νύμφες Αδράστεια και Ίδη, αυτές οι νύμφες τον τάιζαν γάλα και μέλι. Η Κρήτη υπήρξε ανέκαθεν ένα μέρος με πλούσια παραγωγή μελιού. Μάλιστα το μινωικό μέλι εξαγόταν ήδη από τη 2η χιλιετία π.Χ. συνεπώς είχε μεγάλη σπουδαιότητα για τους ανθρώπους της εποχής εκείνης  έτσι δεν μας κάνει εντύπωση που ο πατέρας των θεών είχε ανατραφεί στην Κρήτη με μέλι.

Πηγές:
http://el.wikipedia.org/wiki
http://www.os3.gr/arhive_taxidi/gr_taxidi_malia_kritis.html
http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=8 (σελ. 308-309)
http://agonigrammi.wordpress.com

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*